“Nə qədər ki ailə həyatına pulsuz yataq kimi baxılacaq, boşanmaların sayı da artacaq” —
Emil Müzəffərli yazır…
Ailə qurmaq bu gün bəzi insanlar üçün sevgi, sədaqət və məsuliyyətdən çox, rahatlıq axtarışına çevrilir. Halbuki ailə iki insanın eyni evdə yaşaması və eyni yatağı paylaşması deyil. Ailə həm də bir-birinin yükünü daşımaq, çətin günündə yanında olmaq, münasibətə hörmət etmək və verdiyin sözün arxasında dayanmaqdır.
Təəssüf ki, münasibətlərə yalnız maddi imkan, xarici görünüş, sosial status və fiziki yaxınlıq üzərindən yanaşanların sayı az deyil. İnsan qarşısındakını həyat yoldaşı kimi deyil, öz ehtiyaclarını təmin edən vasitə kimi görməyə başlayanda həmin münasibətin təməli artıq ilk gündən çatlayır.
Ailə “pulsuz yataq” deyil. Ailə bir insanın digərindən limitsiz şəkildə istifadə edə biləcəyi məkan da deyil. Evlilik məsuliyyətdir. Orada həm hüquq, həm vəzifə, həm də qarşılıqlı hörmət var.
Bir insan ailəyə yalnız öz rahatlığı üçün daxil olursa, ilk ciddi sınaqda münasibətin niyə dağıldığını anlamaq çətin deyil. Çünki sevgi yalnız xoş günlərdə bir yerdə olmaq deyil. Sevgi xəstəlikdə, maddi çətinlikdə, problemlərdə, yorğunluqda və həyatın ağır tərəflərində də bir-birinin yanında qala bilməkdir.
Bu gün boşanmalardan danışarkən yalnız “kim günahkardır?” sualına ilişib qalmaq da problemi həll etmir. Əsas suallardan biri budur: insanlar ailə qurmağa həqiqətən hazırdırmı ?
Çünki toy etmək asandır. Bir gün ərzində ailə qurmaq mümkündür. Amma ailə saxlamaq illərlə davam edən məsuliyyətdir.
İnsanlar bir-birinə qarşı dürüst olmadıqca, münasibətlərdə hörmət arxa plana keçdikcə, evlilik yalnız maddi və fiziki rahatlıq vasitəsi kimi qəbul edildikcə ailə institutunun zəifləməsindən danışmaq məcburiyyətində qalacağıq.
Ən təhlükəlisi isə odur ki, bəzi insanlar ayrılığı artıq münasibətin sonu deyil, ilk çətinlikdə çıxış yolu kimi görür. Halbuki hər problem boşanma səbəbi olmadığı kimi, hər evlilik də nəyin bahasına olursa-olsun davam etdirilməli deyil. Sağlam ailə qarşılıqlı hörmət və məsuliyyət üzərində qurulmalıdır.
Ailə qurmazdan əvvəl insan özünə sadə bir sual verməlidir: “Mən bu insanla yalnız yaxşı günlər üçünmü birlikdəyəm, yoxsa həyatın bütün məsuliyyətini onunla bölüşməyə hazıram?”
Bu suala dürüst cavab verilmədən qurulan ailənin davamlılığından danışmaq çətindir.
Çünki yatağı bölüşmək asandır. Eyni həyatı bölüşmək isə məsuliyyət tələb edir.
Və nə qədər ki ailə həyatına yalnız rahatlıq, şəxsi ehtiyac və fiziki yaxınlıq prizmasından baxılacaq, münasibətlərdəki boşluqlar da, ayrılıqlar da artmaqda davam edəcək.
Ailə istifadə ediləcək bir vasitə deyil. Ailə iki insanın bir-birinə verdiyi məsuliyyət sözüdür.
Emil Müzəffərli…
